Prawo do wizerunku twórczyni internetowej: co oddajesz, a co zostaje przy Tobie.

Prawo do wizerunku oznacza, że nikt nie może rozpowszechniać Twojego wizerunku bez Twojego zezwolenia: tak stanowi art. 81 ustawy o prawie autorskim, a Kodeks cywilny chroni wizerunek jako dobro osobiste. Dotyczy to w pełni twórczyń i twórców internetowych: publikując na OnlyFans, MYM czy Instagramie, zgadzasz się na konkretny sposób wykorzystania, a nie rezygnujesz z wizerunku. Poniżej: co oddajesz agencji i platformie, jakie granice musi mieć zgoda, czy można ją odwołać, czym różni się od praw autorskich do zdjęć, co zmienia AI i jak reagować, gdy ktoś wykorzystuje Twój wizerunek bez zgody.

Co chroni prawo do wizerunku twórczyni?

Art. 81 ust. 1 ustawy o prawie autorskim jest krótki: rozpowszechnianie wizerunku wymaga zezwolenia osoby na nim przedstawionej. Wyjątki są wąskie: osoba powszechnie znana, jeśli wizerunek wykonano w związku z pełnieniem przez nią funkcji publicznych, oraz osoba będąca tylko szczegółem całości, np. tłumu na koncercie. Prywatne i płatne treści twórczyni co do zasady nie mieszczą się w żadnym z nich. Niezależnie od tego art. 23 Kodeksu cywilnego wymienia wizerunek wśród dóbr osobistych, a art. 24 daje narzędzia do jego obrony.

Jest też pułapka, o której mało kto wie. Zgodnie z art. 81 ust. 1 zdanie drugie, w braku wyraźnego zastrzeżenia zezwolenie nie jest wymagane, jeżeli otrzymałaś umówioną zapłatę za pozowanie. Płatna sesja zorganizowana przez agencję może więc zostać uznana za zgodę na rozpowszechnianie. Rozwiązanie jest proste: w umowie zapisz wprost, na co się zgadzasz, a na co nie.

W internecie dochodzi druga ochrona: wizerunek osoby możliwej do zidentyfikowania to dana osobowa, a RODO daje Ci prawo do usunięcia danych (art. 17).

Wizerunek a prawa autorskie: kto jest właścicielem zdjęć?

Prawo do wizerunku chroni osobę na zdjęciu. Prawo autorskie chroni tego, kto zdjęcie stworzył: prawo autorskie przysługuje twórcy (art. 8), a utwory fotograficzne i audiowizualne są wprost wymienione w ustawie. Na jednym pliku mogą więc istnieć dwa prawa należące do różnych osób.

Dwie konsekwencje. Umowa o przeniesienie autorskich praw majątkowych wymaga formy pisemnej pod rygorem nieważności (art. 53) i obejmuje tylko pola eksploatacji w niej wymienione (art. 41 ust. 2). Z kolei fotograf, który ma prawa autorskie, nadal potrzebuje Twojego zezwolenia na rozpowszechnianie zdjęć, na których jesteś. Żeby korzystać z treści, potrzebne są oba uprawnienia; żeby je odzyskać po rozstaniu, musisz wiedzieć, kto ma które.

Na co zgadzasz się wobec agencji i platformy?

Platforma. Platforma nie staje się właścicielem Twoich treści, ale bierze licencję, czasem bardzo szeroką. Regulamin OnlyFans (wersja z sierpnia 2024 r.) zastrzega, że serwis nie jest właścicielem Twoich treści, ale udzielasz mu licencji wieczystej, niewyłącznej, światowej, nieodpłatnej, z prawem sublicencji i przeniesienia, na wszelkie działania związane z funkcjonowaniem serwisu, także jego ulepszaniem. Regulaminu nie negocjujesz: przeczytaj go przed publikacją i zachowaj kopię zaakceptowanej wersji. Nie daje on żadnych praw Twojej agencji.

Agencja. Potrzebuje zgody, żeby publikować i promować Twoje treści. To normalne. Problemem jest klauzula, która zamienia zgodę potrzebną do pracy w oddanie wizerunku: licencja „bezterminowa, nieodwołalna, na wszystkich polach eksploatacji”, prawo do sublicencji, do używania treści na innych kontach, po zakończeniu umowy albo do trenowania narzędzi AI. Jak ją negocjować, opisujemy w artykule o 12 klauzulach umowy z agencją.

Granice zgody na wykorzystanie wizerunku: czas, pola, cel, terytorium, wynagrodzenie

Zgoda na rozpowszechnianie wizerunku obejmuje to, na co jej udzieliłaś, i nic więcej. Im precyzyjniej ją opiszesz, tym łatwiej wykażesz naruszenie. Dla praw autorskich ustawa sama wyznacza granice, gdy umowa milczy.

Przydatne przepisy ustawy o prawie autorskim: licencja bez określenia czasu i terytorium uprawnia do korzystania przez pięć lat na terytorium państwa licencjobiorcy (art. 66); licencja wyłączna wymaga formy pisemnej pod rygorem nieważności (art. 67 ust. 5); licencję udzieloną na czas nieoznaczony twórca może, jeśli umowa nie stanowi inaczej, wypowiedzieć na rok naprzód, na koniec roku kalendarzowego (art. 68); umowa o wszystkie przyszłe utwory twórcy jest nieważna (art. 41 ust. 3); a wynagrodzenie twórcy ma być godziwe (art. 43 ust. 2).

Czy zgodę na wykorzystanie wizerunku można odwołać?

Ustawa tego wprost nie rozstrzyga, więc liczy się to, co podpisałaś.

Zgoda jednostronna, nieodpłatna, bez terminu. Masz mocne argumenty, by cofnąć ją na przyszłość: wizerunek jest dobrem osobistym, a zgoda na jego wykorzystanie nie jest zbyciem tego dobra. Cofnij ją pisemnie, wskazując treści i konta.

Zgoda w umowie z wynagrodzeniem i terminem. Wiąże na czas umowy. Przedwczesne zerwanie może oznaczać odpowiedzialność odszkodowawczą, chyba że druga strona sama narusza umowę, np. nie wypłaca pieniędzy albo publikuje treści poza uzgodnionym zakresem.

RODO. Jeśli przetwarzanie Twojego wizerunku opiera się na zgodzie, możesz ją wycofać w dowolnym momencie (art. 7 ust. 3 RODO) i żądać usunięcia danych. Gdy podstawą jest umowa, ten mechanizm łączy się z jej postanowieniami.

Jeśli odwołanie zgody wiąże się z rozstaniem z agencją, zacznij od naszego poradnika jak odejść z agencji OnlyFans: kolejność kroków ma znaczenie.

AI i deepfake: klon, trening modelu, oznaczanie treści

Agencja chce stworzyć Twoją wersję AI. Trenowanie modelu na Twoich zdjęciach, generowanie filmów, których nie nagrałaś, klonowanie głosu do wiadomości: ogólna zgoda na „promocję konta” tego nie obejmuje. Potrzebna jest odrębna, pisemna zgoda, ograniczona w czasie, z obowiązkiem usunięcia modelu po zakończeniu współpracy. Najbezpieczniej wpisać do umowy wyraźny zakaz.

Ktoś publikuje deepfake z Twoim wizerunkiem. Kodeks karny (stan na wrzesień 2026 r.) nie przewiduje odrębnego przestępstwa deepfake, ale kilka przepisów może mieć zastosowanie. Art. 190a § 2 karze podszywanie się pod inną osobę z wykorzystaniem jej wizerunku, jeśli wyrządza to szkodę majątkową lub osobistą (od 6 miesięcy do 8 lat). Art. 191a karze rozpowszechnianie bez zgody wizerunku nagiej osoby lub osoby w trakcie czynności seksualnej (od 3 miesięcy do 5 lat); czy obejmuje materiał w całości wygenerowany przez AI, oceni prokuratura i sąd w konkretnej sprawie. Niezależnie od tego zawsze działa ochrona dóbr osobistych. Zabezpiecz dowody, zgłoś treść serwisowi, złóż zawiadomienie na policji lub w prokuraturze, a incydent możesz zgłosić też do CERT Polska. W sytuacji zagrożenia dzwoń pod 112.

Sama korzystasz z AI. Od 2 sierpnia 2026 r. art. 50 unijnego aktu w sprawie sztucznej inteligencji nakłada na podmioty stosujące AI w działalności zawodowej obowiązek ujawnienia, że treści deepfake zostały sztucznie wygenerowane lub zmanipulowane. Treść wygenerowana w całości przez AI ma przy tym niepewną ochronę autorską: chroni Cię przede wszystkim prawo do wizerunku.

Wykorzystanie wizerunku bez zgody: usunięcie, wezwanie, zabezpieczenie, zadośćuczynienie

Roszczenia wynikają z art. 83 ustawy o prawie autorskim, który odsyła do art. 78 ust. 1: możesz żądać zaniechania naruszeń, usunięcia ich skutków, w szczególności publicznego oświadczenia, a przy zawinionym naruszeniu zadośćuczynienia albo zapłaty na wskazany cel społeczny. Kodeks cywilny dodaje naprawienie szkody majątkowej (art. 24 § 2) i zadośćuczynienie (art. 448). Jeśli jesteś autorką treści, dochodzą roszczenia z art. 79 prawa autorskiego. Przy intymnych treściach rozpowszechnionych bez zgody szczegółową procedurę opisujemy w artykule o wycieku treści.

Co widzimy w praktyce

W umowach, które sprawdzamy, klauzula o wizerunku jest zwykle najszersza w całym dokumencie i najrzadziej czytana: skopiowana z umów modelingowych, bezterminowa, na wszystkie pola eksploatacji. Spory zaczynają się przy rozstaniu, gdy agencja dalej używa fragmentów treści na kontach promocyjnych albo do rekrutacji innych twórczyń. Coraz częściej pojawiają się też pytania o AI. W większości takich spraw twórczyni ma mocną pozycję, jeśli zachowała umowę, korespondencję i dowody publikacji.

OFM Legal nie jest kancelarią prawną: sprawdzamy i negocjujemy klauzule, przygotowujemy wezwanie i dokumentację, a przed sądem sprawę prowadzą partnerscy prawnicy. Napisz do nas przez stronę dla twórczyń i twórców.

Twój rozmówcaOlivier MaciejewskiZałożyciel OFM Legal · Międzynarodowy prawnik biznesowy (HEC Paris, Arendt, Clifford Chance) · Oficjalny partner MYMJego doświadczenie Aktualizacja: 6 października 2026

Artykuł ma charakter ogólny i nie zastępuje porady dopasowanej do Twojej sytuacji. OFM Legal nie jest kancelarią: sprawy sądowe prowadzą nasi partnerscy prawnicy.

Nasi partnerzy

Zobacz wszystkich partnerów

Przeczytaj też

Twórcy i twórczynieRevenge porn: co robić?Czytaj artykuł Twórcy i twórczynieDeepfake porno: co robić?Czytaj artykuł Twórcy i twórczynieJak sprawdzić agencję przed podpisemCzytaj artykuł